Somber

on

Een update over ons. Ik wil zo eerlijk mogelijk zijn op mijn blog, dus bij deze een heel eerlijk bericht. Het gaat niet zo lekker. Ik zit weer in een sombere periode.

Het is lastig en zwaar. Ik ben zo ontzettend moe, vind alles en iedereen maar druk en heb steeds van die stomme huilbuien. Ik ben snel geïrriteerd en kan niet veel hebben. Ik vind mezelf vreselijk zo.

Freya vindt mij niet vreselijk. Ze blijft heel dicht bij me in de buurt. Ze kan overal heen, maar ze besluit steeds om vlak naast me te gaan liggen. Ze voelt heel goed aan dat ik niet goed in mijn vel zit en houdt me continu in de gaten. Ik vind het fijn dat ze bij me is.

Ik weet dat er wel weer een einde komt aan zo’n sombere periode. Tot nu toe ben ik er altijd weer uitgekomen. Maar ik voel het niet. Dat is het akelige. Ik weet dat er mooie dingen zijn, maar het voelen lukt mij momenteel niet.

Aan het einde van de middag ben ik op. De dag duurt voor mij eigenlijk te lang. Toch moet er wel met Freya gewandeld worden. Dat is best een ding, omdat Freya niet zoals ‘normaal’ loopt. Ze gaat steeds zitten en kijkt me dan aan. Ook wil ze steeds omkeren richting huis. We denken dat ze mij gigantisch aan het spiegelen is. Ze kijkt zo door mijn masker heen. Ik wil helemaal niet buiten zijn en dat heeft Freya heel goed in de gaten. Zij voelt aan dat het genoeg geweest is. -Een ander met haar laten lopen werkt vaak niet omdat ze dan niet bij me weg wil.

Met spiegelen bedoel ik dat Freya mijn onrustige houding overneemt. Ze laat mij eigenlijk zien wat ik voel. Dat kan erg frustrerend zijn. Maar het is ook heel leerzaam.

Als ik besef dat ze mij aan het spiegelen is moet ik naar haar luisteren. Ik betrap mezelf er echter op dat ik niet altijd naar haar wil luisteren. Dat ik door wil gaan met de wandeling. De wandeling afkappen voelt voor mij als falen. Toch moet ik dat wel doen. Ik moet niet over mijn grenzen heen gaan. Dat is erg moeilijk voor mij, ik wil altijd door. Maar nu heb ik een ‘grensbewaker’ die mij dwingt om naar mijn lichaam te luisteren. Op een manier die ik niet altijd even prettig vind, maar dat is wel de enige manier denk ik.

Als ik verdrietig ben komt Freya me vaak haar speelgoed brengen. Ze blijft speelgoed brengen en uitdagen tot spel tot ik op haar reageer. Op die manier haalt me mij uit mijn hoofd. Ze leidt me af. Dit is haar trouwens niet aangeleerd. Dit doet ze uit haarzelf.

Ik ben zo ontzettend dankbaar dat ik Freya heb. Zonder haar was ik veel verder weggezakt in het sombere. Dat weet ik zeker.

3 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Fronie schreef:

    Lieve Nynke,

    Wat weer ontzettend mooi, knap en zeer duidelijk beschreven.
    Ik hoop zo dat je snel uit de sombere periode komt, en dat je dat ook voelt, dat maakt het wat gemakkelijker.
    Gelukkig heb je Freya, die voelt aan dat je haar nodig hebt, ze troost geeft en…..natuurlijk de aandacht van je wil. En goed op je past. Het is een Toppertje, net als haar vrouwtje.
    En voor jullie samen komen de mooie dingen weer Nynke heb ik alle vertrouwen in, je bent en blijft mijn KANJER!
    Ik stuur je in gedachten een lichtpuntje.

    Heel veel liefs en knuffel,

    Fronie😘🐾❤️👍🌷

    Like

  2. Esther schreef:

    Hoi Nynke,
    Pittig allemaal hoor. Wat fijn dat je Freya nu hebt en dat jullie zoveel van elkaar leren.
    Hou vol en hou het klein.
    Ik stuur je kracht en positieve energie.👋🌺🌸

    Like

  3. Lara schreef:

    Dikke knuffel ❤ lieve Freya

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s